อัพระบายเครียด

วันนี้ไม่มีอารมมาทำสีสันหรือทำไรแล้ว อาจมั่วๆนะ

1. วันนี้สอบเรื่องเซต โผล่มา เราก้อพลิกไปทำวิธีทำ10คะแนน อารายว้า น้ำโค้กน้าส้มอยู่ได้งงชะมัด เลยมาทำๆเว้นๆตรงเติมคำ ทำไปทำมา จานธัชทฤต (อ่านยากมั่กๆ) บอกว่าเหลืออีก10นาที เลยพลิกกลับไปปั่นๆๆวิธีทำมั่ว แล้วไม่ได้ทำ2ข้อเติมคำ แล้วไหนจามั่วอีก ตายแน่ๆช้านนน ยากยกกำลังยี่สิบเลย

2.โอ้ยยย กานบ้านเยอะจางง รายงานพละ สังคม หาเว็บเคมี ไหนจะของเค็นและอื่นๆมากมาย ทำไมมันกองอย่างนี้น้า บทเรียนก็เข้าใจง่ายตายหละ ออแกแนลงี้ จัดอิเล็กตรอนงี้ เว็คเตอร์อัตราเร็วความเร็ว การกระจัดงี้ สมองจะระเบิดตาย บึ้มๆๆๆๆ ศุกร์หน้าจาควิซฟิสิกส์ด้วย แง้ๆๆๆๆ หัวระเบิด

3.จากข้อสอง งานเยอะงี้แล้วจาเอาเวลาไหนไปทบทวนล่ะ ถ้าตกจาว่าไงเนี่ย แย่ๆๆ

4.ไหนจากีฬาสีอีก วุ่นวายๆ ซ้อมเชียร์อยู่ได้ เวลาพักของช้านนนนน ม่ายยยยยย

5.ชมรมอีก ทั้งพฤษศาสตร์ทั้งลีลาศ พฤษศาสตร์ไม่เท่าไหร่หรอก แต่ลีลาศกินเวลาวันอังคารถึง6โมงก่าๆ กว่าถึงบ้านก็เปนทุ่ม

6.เรียนพิเสด ไม่ได้อยากเรียนเล้ยยยยยย แต่โดนบังคับ พ่อกัลวเรียนตามเพื่อนไม่ทัน ก็เข้าใจนะ แต่มันก้อเบียดบังเวลาอีกละ แง่วๆๆ

7.เวลาหนอเวลา มีวันละ24ชม. นอนซะ8เรียนซะ8กิน+ทำธุระซะ3เหลือ5ชม. บางวันก็ทำกิจกรรมซะ3 บางวันก้อทำนู่นทำนี่ งานหลวงงานราษฎร์ สรุปเหลือเวลาทำงานวันละ2ชม.เปนอย่างมาก ไหนจะทบทวนอีกล่ะ เฮ้อๆๆ

8. เมื่อไหร่ะแนนชีวะจะออก ลุ้นๆๆๆ ตรวจเร็วๆซีจ้านนนน ตื่นเต้น

9. ย้อนๆๆ มะวานเจอแต่คนร้องไห้ … หดหู่อ่ะ ขอให้หายเศร้าไวๆนะจ๊ะ

10.เรื่องแย่ๆพอและ เรื่องดีๆก็มี … นึกไม่ออก แฮะๆ

วันนี้เขียนด้วยอารมพลุ่งพล่าน เม้นๆกันด้วยนะ ไหนๆหลงมาอ่านแล้ว

4 ความเห็น (+add yours?)

  1. Chang
    มิ.ย. 24, 2005 @ 14:54:49

    ก็จงสู้ต่อปาย บ่นได้แต่อย่าท้อ เพราะ ถ้าเราเจอหนักๆ ตั้งแต่แรก บางทีมันอาจจะเป็นการเพิ่มความแกร่งให้กะเรา ต่อไปอาจจะเบากว่าก็ได้ (โดนหนักจนชิน) สนุกไปกะมันซะ ก็จบ จริงเรื่องนี้มันก็พูดง่าย แต่บางทีอะไรที่มันผ่านไปแล้ว ก็อย่าเอามันมาเป็นกังวลเลย เพราะอะไรที่มัน perfect ตลอดมันมะมีหรอก พูดง่ายๆ ก็คือ ปล่อยมานไป 555 เล่าให้ฟัง..ตอนอยู่ ปี 1 ปี 2 มันมีอยู่ว่า ตอนนั้นเป็นอะไรที่งานเยอะ แล้วความหวังในเกียรตินิยม มันยังมีเปี่ยมล้น แต่ว่าจานก็พลาดเพราะความขี้เกียจของตัวเอง หรือไม่ก็เพราะมันยากเกิน พอถึงจุดๆ หนึ่ง ก็หมดหวังกับเกรดตัวเอง ซึ่งก่อนหน้านั้นจะกดดันตัวเองตลอด ว่าต้องให้ได้เท่านั้นเท่านี้ แต่พอรู้ตัวว่าหมดหวังมันก็แปลกนะที่กลับมาเรียนได้ดีกว่าเดิมมาก ก็เลยคิดว่าบางทีการที่เราหวังอะไรกับตัวเองมากเกินไปมันเป็นการฉุดตัวเองให้ต่ำลง บางทีการที่เราไม่เอาอะไรมาเป็นกรอบกำหนดตัวเอง อาจจะทำให้เราทำอะไรได้ง่ายกว่าเดิม ทั้งในเรื่องการเรียนหรือชีวิตมั๊ง งานที่มีก็ค่อยๆ ทำไปละกัน แต่อย่าทิ้งนะ (คิดว่าคงไม่หรอก) เชื่อสิว่ามันก็แค่ช่วงเวลาหนึ่งที่เป็นบททดสอบบทใหญ่ ที่ทดสอบความเป็นผู้ใหญ่ของเรา ม.4 ละ เหอๆๆ เอพูดเหมือนคนแก่ -*- 55 เอาเป็นว่า ปล่อยวางละกาน Let It Be !!!

    ตอบกลับ

  2. nunnapuzz
    มิ.ย. 25, 2005 @ 04:28:24

    งืมเหงด้วยยย

    ตอบกลับ

  3. Pod
    มิ.ย. 25, 2005 @ 08:30:13

    ม.4 งานเยอะเปนเรื่องธรรมดา เหอๆๆๆ จายเยนๆเน้ออ เด๋วอารัยๆมันก้อผ่านพ้นไปเอง บะบายยยยังไม่ได้สอบเลขเลยอ่ะ ศิลภาษาก้ออย่างงี้ – –

    ตอบกลับ

  4. Jinnipar
    มิ.ย. 26, 2005 @ 03:04:05

    ลองเม้นเองมั่ง เขียนไปได้ไงนั่น 55+ จานช้างเม้นยาวเฟื้อยเลยอ่ะ>>วามจริงเรื่องดีๆก็มี แต่นึกไม่ออก ดเอาเองว่า สิ่งดีๆกำลังจามา

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: