กฎแห่งความสมดุล

โลกนี้มีความสมดุลเสมอ เป็นกฎง่ายๆ ถ้าเราเข้าใจมัน เราก็ใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้ได้อย่างไม่ลำบากเกินไปนัก
 
เคยบ้างไหมกับการรู้สึกว่าโลกใบนี้ช่างสุขเสียเหลือเกิน หลังจากเกิดเหตุการดีๆบางอย่างเกิดขึ้น แต่หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไปซักพัก ก็เหมือนว่าความดีใจในตอนแรกหายไป จืดจางลง จนกลายเป็นความเฉยและปกติ
 
ในขณะเดียวกัน เมื่อเกิดปัญหา เราก็ทุกข์เสียเหลือเกิน แทบจะจมอยู่ใต้บาดาลไม่อาจโผล่มาเจอแสงตะวันได้อีกแล้ว เวลาผ่านไปนานพอดู เราจึงรู้สึกทุรนทุรายน้อยลง
 
ทำไมล่ะ?
 
เข้าสู่กฎ
 
ชีวิตของเราจะมีระดับความสมดุลในจิตใจอยู่ระดับหนึ่ง เมื่อถูกกระตุ้นด้วยเหตุการณ์แห่งความสุข ก็จะเหมือน electron ถูกกระตุ้นไปยัง exited state
 
เมื่อหัวใจลิงโลดสู่ระดับที่สูงขึ้น ใจที่มีระดับความสุขสูง ก็ปรารถนาที่จะอยู่ในระดับนั้นตลอดไป ไม่ยอมกลับมาสู่ ground state เหมือน electron
 
เมื่อใจยึดติด ไม่ยอมกลับลงมา แต่กลับโหยหาพลังงานมายัดให้ใจสูงขึ้นไปๆๆจนเป็นลิมิตเข้าใกล้อนันต์ ซึ่งยิ่งใช้พลังงานมาก ก็ยิ่งเหนื่อย
 
กฎทำงาน
 
ธรรมชาติพยายามที่จะให้ใจเราเข้าสู่สมดุล แต่หัวใจที่ยึดติดในความสุข ต้องใช้พลังงานมากในการดึงลงมาให้สู่ระดับสมดุล ระดับความสมดุลจึงถูกดึดดูดให้สูงขึ้นไปเสียเอง
 
เมื่อระดับสมดุลขยับขึ้นไป รัยะห่างระหว่างระดับความสุขกับระดับสมดุลก็ลดลง ความสุขจากวัตถุจึงเป็นเรื่องประเดี๋ยวประด๋าว ไม่นานก็เลิก ต้องโหยหาใหม่ตลอดเวลาเพื่อดึงให้ระดับความสุขสูงขึ้นจนเป็นลิมิตใกล้อนันตืตามที่กล่าว
 
ปัญหาที่ตามมาก็คือ ระดับความสมดุลที่สูงขึ้น ทำให้ระดับความสมดุลของแต่ละคนไม่เท่ากัน บางคนก็ระดับสูงมากๆ
 
เมื่อความสุขนั้นหายไป ซึ่งเป็นเรื่องปกติตามกฎไตรลักษณ์(เกิดขึ้น มีอยู่ ดับไป) ก็เหมือนคนตกแอ้กจากระดับความสูงมาก ย่อมเจ็บกว่าคนที่ระดับสมดุลต่ำกว่า
 
ในทางตรงข้ามกับความสุข เมื่อเกิดความทุกข์ขึ้น จริงๆแล้วธรรมชาติก็พยายามดึงให้ความทุกข์นั้นน้อยลง ติดลบน้อยลง แต่ติดแรงผลักจากหัวใจ ที่พยายามผลักทุกข์ให้ไกลออกๆ ติดลบมากขึ้น ทุกข์มากขึ้น กลับสู่สมดุลไม่ได้สักที
 
ปล่อยใจไปตามกฎ
 
ทำใจให้ง่ายๆ อะไรก็ได้ ไม่เดือดร้อน ดึงระดับสมดุลให้ต่ำติดดิน อย่ายินดีมาก อย่ายึดติดในความสุข อย่าเศร้าเสียใจหลีกหนีจากทุกข์
 
…ชีวิตคนเราขึ้นลงเรื่อยไป แต่ธรรมชาติก็ยังพยายามปรับให้สมดุล…
 
 
 heart.jpg picture by jinnipar
 
 


บล็อกนี้มันจะปรัชญาหรือวิชาการ ช่วยเลือกเอาซักอย่างได้มั้ย -*-
 
ได้ไอเดียตอนเรียนเจนเค็มเรื่องอิเล็กตรอน กับแคลคูลัสเล็กน้อย
 
พออัพว่าไม่มีไอเดียอัพ ไอเดียก็พุ่งเข้ามา ดีแท้ – -"
 
 
 
จินนี่เปลี่ยนไปรึเปล่า?? สงสัยในตัวเอง

6 ความเห็น (+add yours?)

  1. Chayanin
    มิ.ย. 29, 2008 @ 12:45:25

    งง……………. เว้ยยยย

    ตอบกลับ

  2. Ong..
    มิ.ย. 29, 2008 @ 13:32:48

    ชอบแหกกฎ.. ทำไงดี..🙂

    ตอบกลับ

  3. Danai
    มิ.ย. 29, 2008 @ 14:27:11

    โอ้   เจนเคมเข้าสายเลือดแระ
     
     
    ได้เวลาลองทามโจทย์ได้แล้ววววววว

    ตอบกลับ

  4. ก้อน Masatha
    มิ.ย. 29, 2008 @ 15:46:46

    สรุปว่าคีย์เวิร์ดสั้น ๆ คือ
     
    ความเคยชิน…
     
    อย่างงั้นรึเปล่า?

    ตอบกลับ

  5. patipan
    มิ.ย. 29, 2008 @ 17:29:06

    umm that’s it.Nothing to say…hope that u r fine.

    ตอบกลับ

  6. Vanilla
    ก.ค. 22, 2008 @ 03:31:11

    -0-

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: