บทกวีแด่ความหดหู่..

มัวเมาหมกมุ่นหมองหม่น  ร่วงหล่นรู้ลืมใหลหลง
สูญเสียสิ้นสลายทลายลง  เปรียบเปรยปลิดปลงปราชัย
หดหู่เหือดหายเหี่ยวแห้ง  รุนแรงเรียกร้องรักไร้
เกลือกกลั้วกลัวเกลียดกลายไกล  เลือดไหลหลั่งล้นลงโลม
ฟืนไฟฟอนเฟะฟันเฟือง  มิ่งเมืองหม่นไหม้ไห้โหม
เศษซากโศกเศร้าทรุดโทรม  จ่อมจมจวนเจียนจากจร

4 ความเห็น (+add yours?)

  1. Jinnipar
    พ.ค. 15, 2010 @ 06:27:20

    กลอนที่หดหู่ที่สุดที่เคยแต่งมา..

    ตอบกลับ

  2. Khunsaran
    พ.ค. 16, 2010 @ 16:39:11

    แด่แผ่นดินที่เหยียบอยู่

    ตอบกลับ

  3. Le temps
    พ.ค. 22, 2010 @ 16:02:32

    เศร้าที่เห็นผู้คนล้มตายและบ้านเมืองวอดวาย

    ตอบกลับ

  4. eigx
    ม.ค. 18, 2013 @ 06:44:54

    เจ๋งจัง

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: