เมื่อความตายอยู่ใกล้ตัว

เมื่อวานอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง พูดเรื่องเกี่ยวกับความตาย ว่ามันดูง่ายดาย และอาจจะถูกควบคุมได้จากใครก็ตาม ก็เลยเริ่มคิดเรื่องความตาย

และมีเหตุการณ์บางอย่าง ทำให้รู้ว่า ความตายอยู่ใกล้ตัวเรามากจนน่าตกใจ (คนกระโดดตึกในห้างที่ไปประจำ)

สุดท้ายเลยมานั่งคิดว่า ถ้าเราตายไปตอนนี้ จะมีอะไรน่าเสียใจไหม

ไม่นะ ไม่ได้ดราม่า อ่านถึงตรงนี้แล้วอย่าเพิ่งเตรียมความคิดปลอบใจ ชีวิตไม่ได้เศร้าอะไรถึงต้องมาทำร้ายตัวเอง (ฮา)

แต่เรื่องที่คนที่ตายไปโดยไม่รู้ตัวน่าจะเสียใจ น่าจะเป็น เรื่องที่อยากจะบอกในสิ่งที่อยากบอก แต่ไม่ได้พูด และไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ

คำขอบคุณ

ทุกวันนี้เราก็อยู่อย่างขอบคุณโลกอยู่แล้ว ถ้ารู้สึกว่าอยากจะขอบคุณใคร เราก็ขอบคุณ และบอกว่า ทำไมเราถึงขอบคุณ

คำขอบคุณทำให้รู้ว่า เราเห็นคุณค่าของสิ่งที่เกิดขึ้น

ถ้าตายไปก็คงไม่ติดค้างตรงนี้ ว่ายังไม่ได้แสดงให้ใครเห็นว่า เราเห็นคุณค่าของสิ่งที่เค้าทำ หรือแม้แต่ คุณค่าที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ

ขอบคุณที่น้ำชาเข้ากับขนมเค้ก🙂

การให้อภัย

การให้อภัย ทำได้ไม่ยากหรอก แต่คนชอบมาสับสนเล็กๆ ระหว่างการให้อภัยกับการให้โอกาส

เราสามารถให้อภัยได้ง่ายๆ ถ้าสิ่งนั้นๆไม่ร้ายแรงจนเกินไป แต่ตอนนี้ มองว่า ถึงสิ่งนั้นจะร้ายแรงแค่ไหน ก็จะพยายามให้อภัย เพราะไม่อยากให้ความคิดของเราทำร้ายตัวเราเอง

การให้อภัยเป็นการปล่อยวางความคิดจาก ความเจ็บปวด ความเสียใจ ความหวาดกลัว ความแค้น ความคิดจะทำให้ผู้อื่นเจ็บปวดบ้าง

เชื่อว่าใจของเราเอง ยังเป็นคนดีพอ ที่จะไม่อยากเห็นใครเจ็บปวด(เพราะเรา) แม้คนนั้นจะเลวร้าย อาจจะฟังดูโลกสวย แต่เราคิดว่า เราไม่ใช่ผู้พิพากษาที่มีหน้าที่ตัดสินใจเรื่องนี้ แต่ถ้ามีคนที่ควรเจ็บปวด เค้าก็ควรเจ็บปวดจากการกระทำของตัวเอง (หรือเค้าจะเรียกกันว่า กรรม)

ทุกวันนี้ก็พยายามให้อภัยในทุกๆเรื่อง ถึงมันจะยากบ้าง ก็พยายามอยู่

ส่วนการให้โอกาส เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งเรารู้สึกว่า ถึงการให้อภัยง่ายขึ้น การให้โอกาสก็ไม่ได้ง่ายขึ้น

เราให้อภัยเพราะไม่อยากให้ใจตัวเองเจ็บปวด แต่ไม่ได้หมายความว่า เราจะให้โอกาสเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นได้อีกง่ายๆ

ความคิดต้องรอบคอบขึ้น จะทำอย่างไร จึงไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก

ของบางอย่างมันต้องลองเรียนรู้ และก็อาจจะพลาดเจ็บปวดบ้าง เป็นเรื่องปกติ แต่ต้องรู้จักให้อภัย

บางทีที่ยาก อาจจะเป็น.. การให้อภัยตัวเอง

คำขอโทษ

ในแต่ละวินาที เราคิดว่า เราทำทุกอย่างดีที่สุด แต่ถ้ามันยังไม่ดีด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม…

ขอโทษนะ.

สิ่งที่อยากทำแต่ไม่ได้ทำ

ก็พยายามทำเท่าที่ทำได้ ถ้าตายไปตัวเองคงเข้าใจได้ว่า มันทำได้แค่นี้แหละ มนุษย์มีข้อจำกัดเยอะ🙂

ที่สำคัญคือ พยายามไม่ทำให้ตัวเองและคนอื่นเดือดร้อน พยายามทำให้ตัวเองและคนอื่นยิ้ม พยายามทำให้ตัวเองและคนอื่นมีความสุข

ถ้าต้องจากไป ตอนไหนซักตอน แล้วมีคนมีโอกาสได้มาอ่าน ก็อย่าเศร้าเพราะเราจากไปเลย เพราะเราอยากให้คุณ ยิ้ม และมีความสุข ไม่ว่าเราจะอยู่หรือไม่อยู่ตรงนั้นก็ตาม

ยิ้มหน่อยนะ.

ปล.เล็กๆ เคยอ่านหนังสืออีกเล่มหนึ่ง เค้าบอกว่า มีงานวิจัย(อันนี้ไม่ยืนยัน เพราะเอามาจากหนังสืออ่านเล่น)บอกว่า เมื่อคนตาย น้ำหนักจะลดไปเล็กน้อย เป็นน้ำหนักของวิญญาณ แต่เราว่า คนตายน่าจะน้ำหนักเพิ่มขึ้นนะ เพราะไม่หายใจ เลือดแข็งตัว การอุ้มก๊าซน้อยลง ตัวเย็นลง แรงลอยตัวจากพื้นอันเนื่องมาจาก ก๊าซและความร้อนน่าจะลดลง น้ำหนักน่าจะเพิ่ม แต่ก็นั่นแหละ ยังไม่ได้อ่านงานวิจัยที่ว่า เลยไม่รู้รายละเอียด อาจจะต้องลองหาอ่านก่อนตาย ฮา

ปล2. เมื่อความตายอยู่ใกล้ตัว การเกิดที่น่ายินดี ก็อยู่ใกล้ตัวเราเหมือนกัน มันอาจจะเป็นความสมดุล🙂.

ปล3.หนังสือเล่มข้างบนที่ว่า คือ เดทโน้ต

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: